piątek, 28 stycznia 2011

Dzień czwarty, Granada, Hiszpania. 27.01.2011

W czwartek rano wyjechaliśmy na całodzienną wycieczkę do Granady.
W Granadzie zwiedziliśmy Alhambrę – średniowieczne, arabskie miasteczko z pałacem, zamkiem i letnią rezydencją. Nie mogliśmy oderwać oczu od misternie przyciętych żywopłotów, setek fontann i wodotrysków, drzewek mandarynkowych i barwnych mozajek zdobiących ściany i podłogi pałacu. Podziwialiśmy kunszt średniowiecznych budowniczych, którzy sprawili, że ściany pałacu wyglądają niczym owinięte delikatną koronką.
Wieczorem, po powrocie do Jaen, skosztowaliśmy specjałów kuchni andaluzyjskiej podczas wieczoru hiszpańskiego. Próbowaliśmy pasty z oliwek, słonego sera, nadziewanych papryczek i sałatki z przepiórek. W czasie spontanicznie zorganizowanego konkursu piosenki pani Izabella Słota i pani Ewa Jędruchniewicz brawurowo wykonały polski przebój „Szła dzieweczka do laseczka”, za co otrzymały owację na stojąco.

czwartek, 27 stycznia 2011

Dzień trzeci, Cordoba, Hiszpania. 26.01.2011

Po śniadaniu udaliśmy się na całodzienną wycieczkę do Cordoby. Jest to przepiękne miasto, pełne malowniczych, wąskich uliczek, brzoskwiniowych domów oraz parków z palmami.
W Cordobie zwiedziliśmy ogromny meczet, w środku którego wybudowano chrześcijańską katedrę. Takie połączenie dwóch religii jest unikalne na świecie.
Po zwiedzeniu synagogi udaliśmy się na uliczkę Kwiatową, gdzie zakupiliśmy pamiątki.
Po Cordobie oprowadzała nas roześmiana hiszpańska przewodniczka o bardzo trudnym do wymówienia imieniu – Lola. Jej osobowość, poczucie humoru i żarty sprawiły, że na zawsze zapamiętamy historyczne detale miasta.
Po obiedzie w hiszpańskiej restauracji zrobiliśmy zakupy w malutkich sklepikach. Pełni wrażeń wróciliśmy do Jaen.

środa, 26 stycznia 2011

Dzień drugi. 25.01.2011





W hiszpańskiej szkole

Po śniadaniu udaliśmy się do hiszpańskiej szkoły, gdzie wszyscy uczestnicy międzynarodowego spotkania zostali oficjalnie powitani przez panią dyrektor.

Drzewko pomarańczowe rosnące tuż przy szkolnym boisku
Wejście do szkoły


Poczęstunek w ratuszu
Następnie gościliśmy w ratuszu, w którym powitał nas naczelnik wydziału edukacji, prasa oraz telewizja.




Wywiad z Naczelnikiem edukacji

Po poczęstunku w ratuszu przeszliśmy stromymi i wąskimi uliczkami miasta, podziwiając rosnące drzewka pomarańczowe i cytrynowe.
W drodze do ratusza

Mieliśmy również okazję zasiąść w ławach rady miejskiej i wysłuchać legend związanych z miasteczkiem.
W ławach rady miejskiej

Tańce flamenko
W szkole obejrzeliśmy prezentacje z rezultatów pracy uczniów i nauczycieli partnerskich szkół nad zadaniami projektu. Następnie zaoferowano nam lunch, na który składały się hiszpańskie tapas (są to różnego rodzaju przekąski serwowane na zimno i jedzone na stojąco). Po lunchu obejrzeliśmy pokaz tańców flamenco.


Zachwyciły nas przepiękne stroje, kwiaty we włosach, kolorowe wachlarze i dźwięki kastanietów.


Przed katedrą
Popołudnie i wieczór spędziliśmy na zwiedzaniu Jaen. Zobaczyliśmy ogromną katedrę, średniowieczne arabskie łaźnie i wybudowany nad nimi pałac. Po dniu pełnym wrażeń uczniowie udali się do hiszpańskich rodzin, a nauczyciele do hotelu, by nabrać sił na wycieczkę do Cordoby.

wtorek, 25 stycznia 2011

Dzień pierwszy w Jaen, Hispania. 24.01.2011

Wczesnym rankiem uczniowie gimnazjum Ewa Mulczyk (klasa 3c) i Michał Młyński (klasa 3d) pod opieką pani Izabelli Słoty i pani Ewy Jędruchniewicz  wyruszyli na wycieczkę do Hiszpanii w ramach projektu Comenius. Oto relacja z naszego wyjazdu:

Po wyczerpującej podróży trzema samolotami bardzo późnym wieczorem dotarliśmy do Granady. Na lotnisku powitały nas hiszpańskie rodziny goszczące polskich uczniów oraz nauczyciele ze szkół partnerskich uczestniczących w realizacji projektu. Autokarem dojechaliśmy do Jaen, gdzie udaliśmy się na zasłużony odpoczynek.

piątek, 10 grudnia 2010

Grudniowe zadanie

W ramach realizacji projektu uczniowie naszego gimnazjum pod opieką Pani mgr Jolanty Kamińskiej-Sroki – przygotowali i przeprowadzili badania laboratoryjne mające na celu:
  • poznanie metod badania jakości wód naturalnych
  • poznanie biologicznego i gospodarczego znaczenia wody;
  • określenie trudności i ich przyczyn w uzdatnianiu wody;
  • zrozumienie znaczenia oczyszczalni ścieków dla środowiska.
Za realizację filmu i wykonanie zdjęć odpowiedzialny był mgr Czesław Wodzicki.

Młodzież pod kierunkiem nauczyciela przeprowadziła następujące doświadczenia:

Doświadczenie 1.
Oznaczanie wartości pH wody

Sprzęt: probówki, stojak na probówki
Odczynnik: papierki wskaźnikowe
Wykonanie: w czterech probówkach znajdują się kolejno próbki wody z (1) kranu, (2) jeziora, (3) mineralna, (4) stopionego śniegu. Odczyn każdej z wód sprawdzamy za pomocą papierka wskaźnikowego, a jego barwę porównujemy ze skalą na wzorcu.


Obserwacje: barwa papierka wskaźnikowego zmieniła się na różową tylko w przypadku wody mineralnej.
Wniosek: Badane próbki wody (1), (2), (4) wykazują charakter obojętny, a (3) słabo kwaśny.
Doświadczenie 2.
Wykrywanie jonów chlorkowych Cl- w próbkach wody
Sprzęt: probówki, kolby miarowe, pipety
Odczynniki: roztwór chlorku sodu NaCl, roztwór azotanu (V) srebra AgNO3, rozcieńczony kwas azotowy (V) HNO3
Wykonanie: : w czterech probówkach znajdują się kolejno próbki wody z (1) kranu, (2) jeziora, (3) mineralna, (4) stopionego śniegu, (5) roztwór NaCl. Do każdej z nich dodajemy kilka kropel HNO3 i kilka kropel AgNO3 .
Obserwacje: W probówkach (1), (2), (3) nie obserwujemy żadnych zmian, w (4) pojawia się biały osad porównywalny z wzorcową (5).
Wniosek: Próbka (4) zawiera jony chlorkowe .

Doświadczenie 3.
Oznaczanie zawartości substancji stałych w wodzie

Sprzęt: waga laboratoryjna, cylinder miarowy, zlewki, bagietki
Wykonanie:
Ważymy zlewkę z bagietką i odmierzamy próbkę badanej wody;

Przelewamy wodę do zważonej zlewki i ogrzewamy do odparowania;


Po ochłodzeniu ważymy zlewkę z osadem.


Obserwacje: Po odparowaniu wody w zlewce pozostał osad;

Wniosek: Badana próbka pochodząca ze stopionego śniegu zawierała substancje stałe.
Duża ilość substancji stałych obniża jakość wody i jest niekorzystna dla niektórych organizmów. Zbyt niskie stężenie substancji stałych może hamować rozwój zycia wodnego. Wysokie stężenie rozpuszczonych substancji stałych w wodzie pitnej może nadawać jej nieprzyjemny smak i działać przeczyszczająco.

Doświadczenie 4.
Wykrywanie azotanów (V) w wodzie
Sprzęt: probówki, stojak na probówki, pipety
Odczynniki: kwas solny, roztwór rivanolu, azotan (V) potasu KNO3 , papierek wskaźnikowy uniwersalny, wiórki magnezu;
Wykonanie: : w czterech probówkach znajdują się kolejno próbki wody z (1) kranu, (2) jeziora, (3) mineralna, (4) stopionego śniegu, dodajemy do nich 3 krople rivanolu i zakwaszamy HCl, następnie dodajemy wiórki magnezu;
Obserwacje: Tylko w próbce (2) zaobserwowano zmiany zabarwienia na różowo.
Wniosek: Woda z jeziora zawierała azotany.

Woda używana do picia nie powinna zawierać zbyt dużo azotanów, gdyż właśnie z wody pitnej dostają się one do naszych organizmów. Woda o dużej zawartości azotanów jest szczególnie niebezpieczna dla małych dzieci – może spowodować sinicę. Dzieci dotknięte tą chorobą nazywa się niebieskimi dziećmi.

Doświadczenie 5.
Badanie przewodnictwa elektrycznego wód naturalnych

 Sprzęt: amperomierz, 3 przewody elektryczne, dwie płaskie baterie 4,5 V, zlewka, dwie elektrody węglowe;
Wykonanie: Przygotowano zestaw zgodnie ze schematem a następnie odczytywano wskaźniki amperomierza dla badanych próbek wody.
Obserwacja: Największe przewodnictwo wykazuje woda mineralna, a najmniejsze woda destylowana.
Wniosek: Przewodnictwo elektryczne wody jest proporcjonalne do zawartości rozpuszczonych w niej elektrolitów.
Duża, nagła zmiana przewodnictwa elektrycznego w wodach powierzchniowych wskazuje, ze do wody przedostają się zanieczyszczenia o charakterze elektrolitów, czyli kwasy, zasady i sole (w tym metali ciężkich).

Wnioski ogólne:

Woda jest substancją bardzo ważną dla życia na Ziemi – stanowi główny składnik materii ożywionej oraz środowiska, w którym żyjemy.
Woda jest przezroczysta cieczą; bezbarwną w cienkich warstwach, niebieskawozieloną
 w warstwach grubszych. Nie ma smaku ani zapachu.

Woda jest bardzo dobrym rozpuszczalnikiem wielu związków chemicznych zwłaszcza jonowych (powodując ich rozpad na jony). Reaguje z niektórymi substancjami oraz ułatwia przebieg reakcji, np. biochemicznych, które zachodzą w środowisku wodnym.

Duża ilość substancji stałych obniża jakość wody i jest niekorzystna dla niektórych organizmów. Zbyt niskie stężenie substancji stałych może hamować rozwój życia wodnego. Wysokie stężenie rozpuszczonych substancji stałych w wodzie pitnej może nadawać jej nieprzyjemny smak i działać przeczyszczająco.

Woda używana do picia nie powinna zawierać zbyt dużo azotanów, gdyż właśnie z wody pitnej dostają się one do naszych organizmów. Woda o dużej zawartości azotanów jest szczególnie niebezpieczna dla małych dzieci – może spowodować sinicę. Dzieci dotknięte tą chorobą nazywa się niebieskimi dziećmi.

Przewodnictwo elektryczne wody jest proporcjonalne do zawartości rozpuszczonych w niej elektrolitów.
Duża, nagła zmiana przewodnictwa elektrycznego w wodach powierzchniowych wskazuje, ze do wody przedostają się zanieczyszczenia o charakterze elektrolitów, czyli kwasy, zasady i sole (w tym metali ciężkich).

Na podstawie wniosków z przeprowadzonych doświadczeń oceniliśmy badane próbki wody jako czyste, pozbawione zanieczyszczeń zagrażających zdrowiu i życiu organizmów.

Następny krokiem naszych badań będzie zbadanie próbek wody wiosną, kiedy zbiorniki wodne będą pełne organizmów żywych wpływających na jakość i czystość wód.